Schrijf je in op onze geSTOORDE nieuwsbrief!

Zoek je iets?

parallax
parallax

STOORBLOG

Laura in the UK: Bier

Engeland staat bekend om zijn comazuipers. Drank van voorkeur? Bier. Als er geen vat van een of andere obscure brouwer koud staat, dan breken er spontaan rellen uit.

The UK is een beetje Amerika in het klein. Heel het Westen wordt steeds meer en meer beïnvloed door de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk loopt daarin ver op kop. Alles is groot: het eten, de mensen, de gebouwen, de feesten. De meeste alcoholische dranken worden dan ook geserveerd in pintformaat, of zijn op zijn minst verkrijgbaar in deze hoeveelheid. Een pint bevat ongeveer 600 milliliters. Als je een Engelsman dus vraagt hoeveel biertjes hij de afgelopen avond heeft gedronken moet je niet rekenen in onze gebruikelijke 250 milliliter.

Wij Belgen, er ons volop van bewust dat ons bier het beste in de wereld is, gaan ervan uit dat overal ter wereld het Belgische bier het meest verkocht wordt. Of op zijn minst overvloedig in aanbod is. Hoewel het Verenigd Koninkrijk een grote bierliefhebber is, is dat hier niet het geval. Het enige Belgische bier dat ik hier tegenkom is Stella, waarvan de meeste Engelsen overigens denken dat het Frans is. In een gemiddelde Engelse pub is geen enkel ander Belgisch bier te bespeuren. Waarom? Ik heb een theorie.

Engeland is nogal trots op zijn ales. De gemiddelde Engelsman snakt 's avonds naar zijn pint of ale. De meeste Belgische bieren zijn echter geen ales, maar lagers. Het verschil is subtiel, maar voor de bierliefhebber een wereld van verschil. Lagers zijn cleaner, ze hebben een frisse en schone smaak. Meestal bruisen ze subtiel, waardoor het bier schuimt. Dat Belgen zo dol zijn op de perfecte bierkraag, is dus al een aanwijzingspunt dat lagers bij ons het meest populair zijn. Verder worden lagers ook altijd koud geschonken, wat bij ales niet het geval is. Ales zijn platter en schuimen niet. Voor de geïnteresseerden: het verschil in het brouwproces zit 'm in de gist. Bij ales drijft de gist tijdens het gistingsproces aan de oppervlakte, terwijl het bij lagers op de bodem ligt.

Belgische bierliefhebbers die nieuwsgierig zijn naar ale, doe het maar niet. Je vindt er helemaal niks aan. De doorsnee Belg en Duitser is nogal teleurgesteld als het aankomt op het Engelse bier. 'Fluitjeswater' wordt dat dan genoemd. Of 'Piswasser', afhankelijk van aan wie je het vraagt.

 

Redactie: Laura Colémont
Eindredactie: Jessie Cloostermans

geschreven door Laura | 2 jaren geleden | #Actua

VERGELIJKBARE STOORPOSTS