Schrijf je in op onze geSTOORDE nieuwsbrief!

Zoek je iets?

parallax
parallax

STOORBLOG

Girl Band in de Brusselse Botanique: “We’re not a girl band!?

Elk jaar kort na het vallen van de bladeren kan men in tal van Vlaamse en Brusselse concertzalen terecht voor Autumn Falls. De aftrap van het clubfestival werd dit jaar gegeven door de Ierse Girl Band in de Brusselse Botanique. Ze zijn al vier jaar aan het timmeren aan hun weg naar succes en met hun debuutalbum, Holding Hands With Jamie, bewijzen ze dat er meer in hen zit dan enkele chaotische singles en een rammelige EP. Het zou me in ieder geval niet verbazen als hun allereerste langspeler hoog zal eindigen in tal van eindejaarslijstjes.

Net zoals op hun recentste verwezenlijking besluiten ze live te openen met Umbongo. Misschien het beste te omschrijven als elektronica voortgebracht met een gitaar, een bas, een snel leeggedronken bierflesje en natuurlijk het nodige geschreeuw en geklaag van frontman Dara Kiely. De Ieren razen er de eerste vier nummer razendsnel door en hun publiek wordt de eerste 20 minuten overspoeld door een zee van puur lawaai. Goed, aangenaam om naar te luisteren lawaai weliswaar. Texting An Alien, in de running voor songtitel van het jaar, krijgt zijn livedebuut in de Rotonde maar wordt niet meteen enthousiast onthaald. De kopjes van het vooral mannelijke publiek blijven wel nog steeds op en neer knikken maar een echt hoogtepunt is het niet.

De daaropvolgende De Bom Bom, een oudere single die niet op het album staat, en Paul, de eerste release uit hun album, doen de zaal weer opleven. De jongens op de voorste rijen wagen zich aan een moshpit maar herstellen zich snel terug naar het rustigere kopje schudden. De Blawan cover van Why They Hide Their Bodies Under My Garage? doet sommige oudere mannen in mijn omgeving meezingen/schreeuwen en bewijst daarmee dat toch niet voor iedereen een carrière in de spotlights zou liggen.

Nog een beetje onsamenhangend gewauwel en het is tijd voor die andere kanshebber voor songtitel van het jaar, Fucking Butter. Een meeslepend, bijna 8 minuten lange reis over hoe een vader naar de winkel gaat om iets te halen voor op de boterham. De laatste minuten wordt er nog getwijfeld of hij zou gaan voor petit pois (erwtjes) of Nutella.

Wanneer Kiely met zijn kruk en zijn 3 vriendjes uiteindelijk van het podium afstrompelt vraag ik mij toch af of er misschien een diepere betekenis schuilt achter Fucking Butter. Waarschijnlijk wel maar als simpele mens ga ik me daar niet te lang mee bezig houden en probeer ik het idee van erwtjes tussen mijn boterhammen te verbannen uit mijn gedachten.

Tekst: Sandy Demandt
Foto: Phil Smithies
Eindredactie: Goele Aerts

geschreven door Sandy | 2 jaren geleden | #Concert

VERGELIJKBARE STOORPOSTS