Schrijf je in op onze geSTOORDE nieuwsbrief!

Zoek je iets?

parallax
parallax

STOORBLOG

Hatch: een avond vol inspirerende verhalen

Wanneer je het woord hatch opzoekt in een woordenboek, dan vind je twee omschrijvingen. Als substantief verwijst het naar een gat in de muur. Het werkwoord verwijst echter naar het breken van een ei zodat een jong dier eruit kan kruipen. Een prachtige metafoor die treffend illustreert wat de Hatch community wil bereiken: jongeren helpen om hun talent te laten uitbreken. Om dit talent verse zuurstof te geven, organiseerde Hatch op dinsdag 25 augustus een avond vol inspirerende verhalen voor creatieve kuikens met ondernemingszin. (Broed)plaats van afspraak was de Corda Campus in Kiewit. En drie keer raden, Stoorzender was erbij!

Een avond vol inspirerende verhalen. Dat vraagt om interessante sprekers. Hiervoor deed Hatch beroep op Bert Dries, Eva Daeleman, Kristof Claes, Nele Reymen en Toon Carpentier. Die laatste mocht omstreeks half acht als eerste het woord nemen, weliswaar op voorwaarde dat het publiek hem ter aanmoediging een staande ovatie gaf. Over een entree gesproken! Carpentier bouwde zijn presentatie op rond een aantal, in het Engels geformuleerde tips zoals stay fresh, always be an outsider en break stuff en koppelde deze wijsheden aan zijn ervaringen als freelance talent developer. Verder sprak hij ook over zijn samenwerking met het Vine-fenomeen Jérôme Jarre, zijn spannende Amerika-avontuur en zijn eeuwige verlangen naar, jawel, world domination.
Nele Reymen werd vervolgens aangekondigd als het meisje dat vroeger “in de waan was dat ze zeemeermin kon worden”. Het was dan ook het alom bekende verhaal van de roodharige Ariël dat de rode draad vormde door haar leven en in dit geval haar lezing. Met een zekere verlegenheid, maar tegelijkertijd met een heerlijke portie humor vertelde ze over hoe ze ooit architectuur studeerde. En over hoe ze besefte dat ze stiekem liever in de pen kroop in plaats van huisjes te tekenen. Na haar studie ging Reymen aan de slag als columniste en journaliste voor magazines zoals Flair en Knack. Bovendien werkt ze ook als ghostwriter en liet ze eerder al drie romans uit haar vingers vloeien. Met haar sterke verhaal bewees ze dat het helemaal niet erg is om volledig onbekende paden te bewandelen.
Afsluiter van het eerste deel van de avond was Kristof Claes. Geen Powerpoint-presentatie bij dj Goldfox, maar een gezellig gesprek met gastvrouw Annelies Orye, waarin hij uitgebreid vertelde over hoe zijn liefde voor muziek hem dreef tot het draaien van vinylplaten en het op poten zetten van raves. Party’s organiseren doet de Limburger nog steeds, maar dan wel in de Hasseltse Forty Five, dé hotspot voor elektronische muziek. Claes sprak honderduit over marketing, branding en community building en over hoe belangrijk het is om tegendraads te zijn en trouw te blijven aan je eigen artistieke visie.
Na een korte pauze en een verfrissend drankje begaf Eva Daeleman, tegenwoordig terug blondine, zich naar voren. Meningen over de haardos van de MNM-presentatrice laten wij hier bewust achterwege, want door alle heisa zou je nog durven vergeten dat Daeleman op haar eentje Azië verkend heeft. En geef toe, dat is toch veel interessanter dan een haarkleur. Om te ontsnappen aan haar drukke tv- en radiowerk trok ze naar Vietnam. Aanvankelijk bedoeld als vakantie, maar na zeven weken was het toch eerder een zoektocht naar zichzelf. Daeleman’s verhaal over eenzaamheid, praten tegen stoelen en ontmoetingen met wildvreemden verschijnt weldra in boekvorm, maar tijdens Hatch kregen we alvast een uiterst boeiend voorsmaakje.
“Save the best for last” zeggen ze altijd, dus mocht Bert Dries, oftewel Musketon, de avond in stijl afronden. En dat deed de grafisch designer met veel verve en een flitsende, van vele coole illustraties - niet verwonderlijk natuurlijk - voorziene presentatie. Aan de hand van drie filmquotes en zijn extreem droge mopjes gidste Musketon ons langs zijn samenwerking met MTV, zijn bestickerde Mazda, zijn webshop en zijn plannen voor een kleurboek voor volwassenen. Op het einde mocht het publiek nog een Mexican Wave doen, die - joepie, handjes in de lucht - vereeuwigd werd op Musketon’s Instagram.

Als je met een ei zat, dan is dat nu ongetwijfeld gebroken. Onze creativiteit is geprikkeld. Merci Hatch, en tot de volgende!


Meer info over Hatch: https://nl-nl.facebook.com/pages/Hatch-Community/233817350099560
 

Redactie: Jessie Cloostermans
Eindredactie: Annelies Orye

geschreven door Jessie | 2 jaren geleden | #Actua

VERGELIJKBARE STOORPOSTS