Schrijf je in op onze geSTOORDE nieuwsbrief!

Zoek je iets?

parallax
parallax

STOORBLOG

Every Stranger Looks Like You & Mahlstrom Euro-tour kick-off: Review

Kankerhard geherdefinieerd. Dat zou toch de titel zijn van het artikel als ik ‘m zelf onverbloemd zou mogen kiezen. Maar ja, “kankerhard” is dat eigenlijk ethisch verantwoord? Afin, dat zal ik later nog eens checken, bij deze in elk geval al mijn excuses. Afgelopen donderdag speelde de Belgische progressive, grunge, sludge band Every Stranger Looks Like You samen met de Duitse hardcore band Mahlstrom hun eerste show van een elfdaagse Europese tour doorheen België, Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. De tour staat in teken van hun Split 12” die net gereleased werd op maar liefst vier platenlabels: Through Love Records, Lala Schallplatten, Flood Floorshows en My Name Is Jonas. Battlefield of choice was de bloedhete Room 66 boven het Rock Café in Leuven.

Trage Duitsers

Ik dacht dat alle Duitsers snelheidsduivels waren. Mis dus. Hoewel beide bands tegelijkertijd vertrokken in Brakel, thuisbasis van Every Stranger Looks Like You-gitarist Tim, rolde de Mahlstrom-mobiel pas een uur later de markt van Leuven op. Ondertussen had ik al lang een pizza besteld en een hoop materiaal naar boven gezeuld met de jongens van Every Stranger Looks Like You, die ik al een aantal jaar ken. Op de Duitsers moesten we niet wachten om te eten, zij zijn nogal streng veganistisch en niet zo’n fan van plaatsen waar veel vlees bereid wordt.

Vurige Duitsers

De show begint uiteindelijk een halfuurtje later wanneer alles in gereedheid is gebracht en er wat meer volk begint op te dagen. Anyway, Mahlstrom trekt de avond op gang. Een beetje onwennig, zoals dat gaat tijdens de eerste show van een tour en bij wel meerdere dingen die je voor de eerste keer doet. Zelf ben ik ook nog niet echt op dreef, het is nog maar de tweede keer dat ik een camera bovenhaal op zo’n optreden en ik voel mij dan ook niet meteen heldhaftig.

Gelukkig was de maagdelijkheid er snel vanaf. Na een nummer of twee komen de Duitsers duidelijk op dreef. Ook het publiek lijkt de overtuigende mix van nineties geïnspireerde emo-hardcore en een brandend actuele thematiek meer en meer te smaken. Het nummer Deutscher Sommer geeft bijvoorbeeld een persoonlijke blik op de huidige problematiek rond de instroom van vluchtelingen in Duitsland en Europa. Uit de bindteksten van zanger Jakob blijkt duidelijk dat hij geen fan is van het volgens hem falende beleid van Angel Merkel en de Europese Unie. Mahlstrom sluit hun set sterk af wat hen volgens mij toch een paar extra fans oplevert, waaronder mezelf.

Explosieve Belgen

Het publiek is letterlijk opgewarmd wanneer Every Stranger Looks Like You aan hun set begint. Het is meer dan veertig graden in het zaaltje. Zweet spat alle kanten uit en komt volgens mij op plaatsen waar het nog nooit geweest is. Voor headliners Every Stranger Looks Like You is dit een thuismatch en die rol maken ze meer dan waar. Hoewel de thematiek van de Belgen in woorden veel subtieler is dan die van Mahlstrom, komt de betekenis minstens zo duidelijk over. Zanger/gitarist Tim zit bomvol energie en lijkt te schreeuwen met een stem van duizend gekwelde zielen. Bassist Jan speelt zijn basgitaar letterlijk de vernieling in. Hij verliest zowel zijn strap als één van z’n stemsleutels en ook drummer Willem slaat de boel kort en klein op zijn drumstel.

Soms vraag ik me af hoe die jongens overeind blijven tijdens zo’n intensieve show in een bloedheet, groezelig zaaltje. Volgens mij vragen ze zichzelf dat ook wel eens af. Als ‘kankerhard’ al een definitie had zal die nu moeten aangepast worden. Wat mij vooral charmeert is dat deze band - en Mahlstrom ook trouwens - de ziel uit hun lijf speelt voor niet veel meer dan dertig man. Het publiek voor dit soort bands is in België immers niet bepaald groot. Jammer, want hun muziek en passie toont veel meer potentie dan het publieksaantal doet uitschijnen. De nieuwe nummers die in de set van Every Stranger Looks Like You gekropen zijn doen mij alvast uitkijken naar de volgende lp die, naar wat ik er van gehoord heb, nog een pak steviger en consequenter zal klinken dan alles wat de band tot nu toe heeft uitgebracht. Ik hoor Deftones, ik hoor grave Stoner-invloeden en ik hoor een eigen touch die iets heel nieuws biedt aan de zwaardere scene van België. Muziek en tourdata van de bands vind je op hun Facebook.

 

Tekst: Sam Gielis
Eindredactie: Ben Billen

geschreven door Stoorzender | 2 jaren geleden | #Muziek

VERGELIJKBARE STOORPOSTS