Schrijf je in op onze geSTOORDE nieuwsbrief!

Zoek je iets?

parallax
parallax

STOORBLOG

Iceage op Absolutely Free Festival: Review

Scrat, Manfred, Sid en Diego van Ice Age. Iedereen kent ze wel. Sinds 2002 domineren ze niet alleen de lijstjes met top animatiefilms maar ook het grotendeel van de zoekresultaten op Google onder de term ‘iceage’. Wie echter een beetje verder zoekt komt terecht bij een kwartet dat heel wat minder vrolijk kijkt. Een foto vinden waar de Denen van Iceage dan ook maar enige emotie uitstralen is zoals dat spreekwoord met die speld in die hooiberg.

De snijdende punk die ze sinds 2008 op zeventienjarige leeftijd produceren heeft live plaatsgemaakt voor nieuwe, meer volwassen nummers van hun laatste album Plowing Into the Field of Love. Hun eerdere concerten in Brussel en Antwerpen liepen beide uit op een kleine vechtpartij waar frontman Elias Bender Rønnenfelt zeker voor iets tussen zat. In Genk blijft het echter wel rustig. Geen idee of het iets te maken had met de kleine kinderen op de eerste rij maar qua choreografie bleef het enkel bij een beetje rondzwalpen en lassootje spelen met de microfoonkabel. In het publiek blijven de smartphones toch ver weg. Ik ben duidelijk niet de enige die de bloederige verhalen over de uithalen van de beruchte Rønnenfelt heeft gehoord.

Het Nick Cave-geïnspireerde materiaal van hun allerlaatste verwezenlijking blijkt toch nog niet zo goed te werken op het podium. De dramatiek van op hun derde langspeler komt live niet zo tot zijn recht. De band speelt koel en statisch hun nummers en de zang is onsamenhangend. Bij nummers zoals The Lord’s Favorite en Forever kunnen we nog enige zinnen als herkenningspunt onderscheiden maar daar houdt het dan ook bij op. De verrassing van de avond komt er na 45 minuten bij de eerste tonen van Ecstasy, een nummer dat ze bijna nooit live spelen. Maar ook daar is weer die jammerende toon en de te aanwezige drums en gitaren die het overnemen. Het optreden van Iceage op Absolutely Free Festival kan bij deze geclassificeerd worden als kleine teleurstelling. Volgende keer weer een kopstoot in de Ancienne Belgique dan?

Tekst: Sandy Demandt
Foto's: Marine Pøsadinu
Eindredactie: Ben Billen
 

geschreven door Sandy | 2 jaren geleden | #Festival

VERGELIJKBARE STOORPOSTS