Schrijf je in op onze geSTOORDE nieuwsbrief!

Zoek je iets?

parallax
parallax

STOORBLOG

Comeback Kid schudt Rock Herk grondig door elkaar

Het kleine stadje Herk-de-Stad werd zaterdagavond opgeschrikt door het Canadese hardcoregeweld Comeback Kid. Al koorddansend op de grens tussen metal en punk speelden ze de Club op Rock Herk moeiteloos plat. Enkele uurtjes daarvoor had onze festivalreporter een geanimeerd gesprek met gitarist Jeremy Hiebert.

Comeback Kid headlinet vanavond op Rock Herk. Hoe zit het met de goesting?

Jeremy Hiebert: "De goesting is er zeer zeker! We hebben in het verleden al veel goede shows gespeeld in België. Op Rock Herk hebben we nog nooit gespeeld, dus we kijken er naar uit!"

Gisteren speelden jullie in Frankrijk. De dag daarvoor stonden jullie op het podium in Spanje. Volgende maand rond deze tijd zitten jullie dan weer in Colombia. Is een rockster zijn even geweldig als het lijkt?

Jeremy: "Eigenlijk vind ik het moeilijk om mezelf te zien als rockster (lacht). Nee serieus, we zijn ondertussen al ongeveer vijftien jaar bezig. Het coole is er ondertussen een beetje vanaf. Lange autoritten en -vluchten zijn eigenlijk vooral vermoeiend. Anderzijds, spelen voor een uitzinnig publiek maakt alle problemen goed!"

Ik neem aan dat er heel wat wachten bij komt kijken?

Jeremy: "Dat is inderdaad de grote contradictie van het touren. Hurry up, and then wait. Haast je naar het vliegveld, en blijf daar dan vijf uur rondhangen."

Rock Herk biedt een zeer gevarieerd programma aan qua muziek. Is die diversiteit een vloek of een zegen voor jullie?

Jeremy: "Zeker! Uiteraard zijn we een hardcore band, maar wij staan open om onze plaats op de affiche te delen met iedereen. Op die manier krijgen we vaak de kans om ergens te spelen waar we nog nooit geweest zijn. Ook bereiken we op die manier publiek dat vanuit eigen initiatief nooit bij Comeback Kid zou belanden. "

Persoonlijk heb ik jullie al een keertje of drie gezien en jullie slagen er altijd in om mij te entertainen. Is dat de voornaamste reden voor jullie om op een podium te klimmen? Mensen de tijd van hun leven bezorgen?

Jeremy: "In het begin speelden we natuurlijk vooral voor onszelf. We hadden nooit gedacht dat Comeback Kid vijftien jaar later de hele wereld zou rondtouren. Intussen komt het grootste deel van onze voldoening uit interactie met de fans. Ik ben inmiddels veertig jaar oud, maar ik ben niet vergeten hoe wij vroeger naar onze idolen opkeken. Een goed concert van onze favoriete band kon onze week en zelfs maand goedmaken. Dat gevoel kunnen geven aan mensen is simpelweg magisch."

Tijdens de winter speelden jullie vooral in de States. In welke mate verschilt de Noord-Amerikaanse scene van de Europese?

Jeremy: "Dat is vrij moeilijk om te bepalen. We hebben intussen op alle continenten gespeeld. Europa en Noord-Amerika verschillen in dat opzicht niet veel van elkaar. Het grootste verschil is het aantal zomerfestivals. In Noord-Amerika bestaan die amper, terwijl je in Europa elke dag op een ander festivalpodium kunt staan als je wil. Daarom zie je zoveel Noord-Amerikaanse bands in Europa spelen tijdens de zomer."

Zoals gezegd bestaan jullie al vijftien jaar. Hoe houden jullie het innerlijke vuur brandende? Geven jullie nog elk optreden opnieuw de volle honderd procent?

Jeremy: "We feed off the public, man! Ook al is de goesting eens wat minder, na het voelen van de intensiteit van het publiek geraken we vanzelf in de mood. Als het publiek uit de bol gaat, stuwt dat ons vooruit. Andersom werkt die energie ook. Als de band helemaal losgaat, doet het publiek vaak vanzelf mee. Uiteindelijk zijn we hier allemaal voor dezelfde reden: liefde voor muziek!

Jullie roots liggen in Winnipeg, Canada. Het is één van de koudste steden ter wereld. Is dat de grootste drijfveer geweest om rockster te worden zodat jullie daar wegkonden?

Jeremy: "Het zotste aan Winnipeg is de verschillen in temperatuur. Tijdens de winter kan het kwik dalen tot -35°C, terwijl in de zomer temperaturen van 35°C vlotjes gehaald worden. We proberen ons tourschema zo te manipuleren dat we tijdens de winter in Zuid-Amerika kunnen doorbrengen." (lacht)

Tekst: Wout Donckers
Eindredactie: Ben Billen

geschreven door Wout | 2 jaren geleden | #Festival

VERGELIJKBARE STOORPOSTS