Schrijf je in op onze geSTOORDE nieuwsbrief!

Zoek je iets?

parallax
parallax

STOORBLOG

Great Mountain Fire in Brusselse Botanique: Klaar voor de festivals?

Op 12 mei was het België boven op Les Nuits. In de Rotonde stond Alpha Whale geprogrammeerd, vanuit de zeteltjes in de Grand Salon kon je PAON gaan bewonderen, Tout Va Bien mocht de avond openen voor Jonathan Jeremiah, en het Brusselse Great Mountain Fire kwam hun tweede album voorstellen in een uitverkochte Orangerie. Bij die laatste groep gingen we een kijkje nemen.

Op Les Nuits krijg je elke avond waar voor je geld met telkens drie bands voor de prijs van één. De Denen van Dad Rocks! mochten met hun poppy folk de avond beginnen. Op het podium doet de groep ons een beetje denken aan Edward Sharpe and The Magnetic Zeros. Maar jammer genoeg: tien man die vrolijke luisterliedjes brengen passen niet meteen bij de sound van Great Mountain Fire die eerder de elektronische kant opgaan.

Ook Mammút stond niet echt op zijn plaats in de nog redelijk lege Orangerie. Hun zware, donkere rock clashte met de verwachtingen van het publiek. Een avond waarbij de bands meer op mekaar zijn afgestemd qua genre zou beter geweest zijn, en heel wat aangenamer voor de bands. Maar toch konden de hese stem van Kara en de dreigende akkoorden van haar achterban mij bekoren. In hun thuisland, IJsland, wonnen ze vorig jaar de award van beste album. Nu is het tijd om ook de rest van de wereld te veroveren. Zeker een aanrader voor fans van Iceage en Lust For Youth!

Een andere traditie op Les Nuits Botanique is dat zowat elk concert later begint dan gepland. Zo ook bij Great Mountain Fire, die pas om 22.10 u. het podium opstappen gehuld in fashionable kimono’s en glitterjasjes. Een nieuw album, een nieuwe sound en nieuwe liedjes waarvan ik geen idee heb hoe ze heten, waarvoor mijn excuses. De speelsheid die we terugvonden op hun debuut Canopy botst hard met die nieuwe weg die ze zijn ingeslagen. Inspiratie voor hun LP Sundogs hebben ze duidelijk gehaald bij het vroege Tame Impala. En eerlijk gezegd werkt het voor mij allemaal niet zo goed samen. De vijf Brusselaars zinken in een chaos van spaceklanken en andere accenten op het verkeerde moment.

“We’ve got the magic”, wordt er op een bepaald moment gezongen. Het gebrek aan magie in de realiteit wordt gecompenseerd met gratis blauwe drankjes voor de mensen in het publiek. Een slimme zet om toch maar enig enthousiasme aan te wakkeren in de warme zaal. If a Kid lijkt het hoogtepunt van de avond te worden. De song van hun eerste album die normaal zomers en vrolijk klinkt wordt overladen met onnodige psychedelische tonen waarvan we horendol worden.

Maar goed, ze hebben nog enkele maanden om zich volledig klaar te stomen voor hun passage op Les Ardentes en Dour. Nu is het hopen dat ze tegen dan beseffen dat sommige mensen gewoon willen dansen op de grooves van hun oudere nummers en dat niet alles onder die dikke laag synths verstopt moet worden.

Tekst: Sandy Demandt
Eindredactie: Liesbeth Beullens

geschreven door Stoorzender | 2 jaren geleden | #Festival

VERGELIJKBARE STOORPOSTS