Schrijf je in op onze geSTOORDE nieuwsbrief!

Zoek je iets?

parallax
parallax

STOORBLOG

A Beginner's Guide to Blur: van 1988 tot 2015

Blur-fans hadden maandag 27 april waarschijnlijk al met stip aangeduid in hun agenda, want vandaag is het eindelijk zover... Na Damon Albarns triomfelijke doortocht op Rock Werchter vorig jaar, met zijn soloalbum, was het even onzeker of er wel ooit nieuw werk zou komen van de Britpop royalties. Damon was naast zijn solo werk bezig met nog tal van andere projecten. Gitarist Graham Coxon was in de weer met zijn eigen recordlabel. Bassist Alex James was kaas aan het maken op zijn boerderij in Kingham. En drummer Dave Rowntree ging de strijd aan tegen de onafhankelijkheid van Schotland. Maar toch, The Magic Whip, het langverwachte achtste studioalbum van Blur ligt in de winkelrekken!

 

Voor degenen die niet zo bekend zijn met het werk van Blur, jullie kennen hun waarschijnlijk van dat woohoo-liedje (dat eigenlijk Song 2 getiteld is). Naast die ontzettend bekende hit doen misschien ook Boys and Girls, Parklife en Country House een belletje rinkelen. In deze beginner’s guide zet ik tien nummers op een rijtje die je onderdompelen in de genialiteit, absurditeit en lichte chaos waarin Blur sinds 1988 drijft.

1. There’s No Other Way (Leisure, 1991)

Omdat het 24 jaar geleden is dat de tweede single uit Blur’s allereerste cd uitkwam, verdient deze het allereerste plekje in de top 10. Volgens Damon Albarn zelf is hun plaat Leisure awfull, maar songs die na 24 jaar nog steeds niet moeten onderdoen aan nieuwer werk zijn allesbehalve afschuwelijk.

2. Sunday, Sunday (Modern Life Is Rubbish, 1993)

Het perfecte anthem voor elke zondag, en alle dagen daartussen, gaat over zondagse familiebezoekjes en wandelingen in het park gecombineerd met een gitaarsolo van jewelste en duizend keer "Sunday" roepen. Hitjes maken was nog nooit zo gemakkelijk.

3. Parklife (Parklife, 1994)

Waarschijnlijk het meest bekende werk van de tien. Gekend door zowat iedereen die af en toe naar de radio luistert. Altijd een succes op indiefeestjes waar iedereen volledig los gaat en hun meest hatelijke Londense accent bovenhaalt. Haal je beste Fred Perry polo maar uit te kast en doe er maar een dosis arrogantie bovenop voor meer effect. Weetje: mensen die Oasis leuker vinden zingen Shite-life in plaats van Parklife. Wat een durvers!

4. Charmless Man (The Great Escape, 1995)

Uit dezelfde verwezenlijking als de kleppers Country House en The Universal. Maar Charmless Man heeft toch net dat beetje meer. Ligt het aan de ‘nananana’ die niet gevolgd wordt door een Hey Jude? Of gewoon die wederom simpele, misschien herkenbare en zeker meezingbare tekst? Oordeel zelf maar.

5. Beetlebum (Blur, 1997)

Het is iets anders dan de vorige vier. Beetlebum doet een beetje denken aan het White Album van The Beatles. Het gaat over de avonturen die Albarn met zijn toenmalige vriendin beleefde, met de nodige experimentjes met heroïne en andere drugs. Waar is de tijd dat het nog over familieuitstapjes en de ambetante vuilnismannen op woensdagochtend ging?

6. Tender (13, 1999)

Zonder twijfel het beste nummer van Blur ooit. Bijna acht minuten lang worden we meegesleurd in een liefdesverhaal waar jammer genoeg een einde aan is gekomen. Een geniale tekst die ons terug katapulteert naar onze eerste keer hartzeer (“Love's the greatest thing that we have. I'm waiting for that feeling”), een gospelkoor dat meezingt en een zwaar hart. Oh zo mooi!

7. No Distance Left To Run (13, 1999)

De laatste van de trilogie over ex-vriendin Justine Frischmann (na Beetlebum en Tender). Het is net als Tender een emotionele rit en zit er vanaf de eerste drie woorden bonk op. De manier waarop Damon “it’s over” zingt zorgt voor een stel armen vol kippenvel en doet live zelfs de meest gevoelloze mensen een traantje wegpinken. Bekijk zeker ook de gelijknamige documentaire en kom meer nutteloze dingen te weten over de mannen van Blur.

8. Out Of Time (Think Thank, 2003)

Neen hoor, we zijn nog niet klaar met de melige liedjes. Eerlijk gezegd is hun langspeler Think Thank niet hun beste werk maar het zijn van die pareltjes als Out Of Time die veel goed maken. Out Of Time is een song dat het moet hebben van een goede baslijn waarrond alles is opgebouwd. Leuk en ook geheel niet nuttig weetje: de eerste drie seconden zijn een soundclip van de serie Doctor Who. Topentertainment om mee uit te pakken op de volgende zondagsbrunch bij de bomma.

9. Under The Westway (Under The Westway Single, 2012)

Het is eigenlijk nog maar drie jaar geleden dat we nieuw werk te horen kregen van Blur. De geruchten dat er een nieuw album op komst was staken weer de kop op maar werden genegeerd door Damon en Graham die het nieuwe stuk gewoon hadden geschreven voor hun opkomend concert in Londen. Niet zo goed als wat we gewend zijn van rustigere Blur tunes. En wat een afschuwelijke rijm (“Hallelujah, Sing it out loud and sing it to yaa”).

10. Lonesome Street (The Magic Whip, 2015)

Na Go Out en There Are Too Many Of Us is Lonesome Street al de derde single uit hun nieuwste verwezenlijking. De inspiratie voor de plaat haalden ze uit hun korte verblijf in Hong Kong. Na lange tijd gaan we terug naar die goede oude Blur waarmee we zijn opgegroeid (laten we even vergeten dat ik nog maar 19 jaar ben). Meedansen met de videoclip is zeker toegestaan. Succes op alle feestjes gegarandeerd!

Tekst: Sandy Demandt
Eindredactie: Ben Billen

geschreven door Stoorzender | 2 jaren geleden | #Muziek

VERGELIJKBARE STOORPOSTS