Schrijf je in op onze geSTOORDE nieuwsbrief!

Zoek je iets?

parallax
parallax

STOORBLOG

DNA On Tour: Go Go Kill

Op dinsdag 24 februari 2015 ging DNA On Tour van start. Dit is een initiatief van de Herman Brood Academie, het Nederlandse equivalent van PXL-Music. DNA On Tour biedt jonge bands de kans om nieuwe, muzikale oorden te verkennen tijdens een Europese tour. Go Go Kill reist in het aangename gezelschap van Echo Movis doorheen België en Hasselt is hun eerste tussenstop. Stoorzender kon hen strikken voor een gezellig gesprek!       

Hoe is het verhaal van Go Go Kill begonnen?
Zoe Bhikharie (zang): “We waren allemaal toegelaten tot de Herman Brood Academie in Utrecht. Tijdens een kennismaking moesten we de bands die we vet vonden op een blaadje schrijven en aangezien ik zelf vooral harde muziek wilde maken, had ik bands zoals Nine Inch Nails, Tool en Marilyn Manson opgeschreven. Niemand reageerde erop, behalve Stefan. Ik vermoed dat mensen bang waren om luid te spelen. Aanvankelijk hadden we een andere line-up, maar dan zijn Mathijs en Niels er bij gekomen en daar ben ik zeer blij mee.”

De Herman Brood Academie speelt uiteraard een belangrijke rol in het verhaal van Go Go Kill. Hoe heeft deze school jullie gevormd als muzikanten?
Zoe: “Je bent in de eerste plaats veel bezig met muziek maken, je ontmoet mensen die er voortdurend mee bezig zijn en dat creëert een fijne omgeving. Bovendien zijn de leerkrachten gevestigde waarden in de Nederlandse muziekscene en daar kijk je toch wel naar op. Het zorgt ervoor dat je jezelf wil verbeteren en je wordt bovendien ook uitgedaagd, want iedereen kan opeens muziek maken. Je bent niet langer dat ene meisje in de klas dat goed kan zingen of gitaar spelen. Je moet echt je best doen. Zo heeft de Herman Brood Academie ons gevormd en dat is heel belangrijk geweest.”

3voor12, het alternatieve popmuziek platform van de VPRO, drukte de stempel “eclectische noiserock” op jullie muziek. Zijn jullie het daarmee eens of hebben jullie toch eerder een andere omschrijving in gedachten?
Zoe: “Dat vind ik een hele mooie omschrijving.”
Stefan van de Wouw (drum): “We hebben lang gediscussieerd over het genre en wat “eclectisch” precies betekent en ik denk dat wanneer je de muziek live hoort, dat het dan wel eclectisch is.”
Zoe: “Het genre is niet alledaags. Je kan het niet in een keer vatten en daarom past het goed bij ons.”

Streven jullie bewust de sound van bepaalde muzikale helden na? Ik hoorde bands zoals Marilyn Manson, Tool, Nine Inch Nails vallen.
Stefan: “Marilyn Manson, wat een figuur (lacht)! Het is vooral de invloed van Nine Inch Nails en Queens of the Stone Age die is overgebleven. Zoe en ik hebben meer het "Nine Inch Nails-idee", Niels en zijn gitaarriffs zijn eerder geïnspireerd door Queens of the Stone Age en Mathijs heeft de soul.”
Mathijs de Soet (bas): “Ik val eigenlijk buiten de boot (lacht).”
Stefan: “Elke muzikant heeft een andere stijl en dat maakt het wel Go Go Kill. Het is iets unieks, waardoor we zelf soms niet goed weten waar we onszelf moeten plaatsen.”
Niels de Maa (gitaar): “Iedereen zorgt voor input en zo krijg je dus eclectische noiserock.”
   
Zoe, jij wordt de vrouwelijke Josh Homme genoemd. Beschouw je dit als een compliment?
Zoe: “Nou, ik ben wel niet zo groot. Maar ik beschouw het wel als een compliment. Ik ben duidelijk niet Josh Homme (van Queens of the Stone Age, nvdr.), maar dat ik ermee geassocieerd word, vind ik echt vet. Ik ben niet de persoon die met opzet niet op anderen wil lijken. Het is onmogelijk om precies hetzelfde te zijn, maar het is uiteraard leuk als men dit zegt.”
Stefan: “Het is dan toch heel natuurlijk, want je hebt nooit gezegd dat je Josh Homme wil zijn. Je doet nog steeds je eigen ding.”
Mathijs: “Het is wel een gruwelijke eer om ermee vergeleken worden, want hij is een groot voorbeeld voor ons allemaal.” 

Hoe komt een nummer tot stand bij Go Go Kill? Hoe verloopt het schrijfproces?
Zoe: “Ik mag niet over het universum praten hé?”
Niels: “Nee, laten we gewoon lekker hier blijven.”
Zoe: “Het gebeurt gewoon. Iemand komt met een riff, een beat, een stukje tekst of ik roep gewoon heel hard en dan zetten we daar wat onder.”
Stefan: “In het begin was het best moeilijk omdat elk bandlid een andere muziekstijl met zich mee bracht. Het was echt zoeken naar wat we wilden doen en er was bovendien een grote druk en een belangrijke deadline aanwezig, want dit was de band waarmee we zouden afstuderen. Nu we afgestudeerd zijn, merk je dat het componeren steeds makkelijker gaat. Alles valt op zijn plek, je kent elkaar, je bent op elkaar ingespeeld en iedereen bezit ook de nodige kennis.”  

Bij het zien van jullie video’s op Youtube, bemerken we toch een stevige dosis energie. Welke ingrediënten zijn volgens jullie nodig voor een goede live performance?
Zoe: “Bier, wiet, … (lacht).”
Stefan: “Maar hier in België mag dat niet (lacht)!”
Niels: “Neen, gewoon veel energie, want alleen op die manier komt de muziek over. En er mag natuurlijk ook wat gebluft worden.”
Zoe: “Het gaat inderdaad om de sfeer, de zaal en een goed geluid, dat is ook een belangrijke factor.”
Stefan: “Onze muziek is heel sfeervol. Je pakt het publiek mee, je bouwt de energie op en daar halen wij ook weer energie uit.”
Mathijs: “De wisselwerking met het publiek is inderdaad zeer belangrijk. Als het publiek lekker meedoet, dan ga je vanzelf ook meer geven. Het is leuk om op een paar bierkratten voor enkele mensen te staan spelen. Dan mag ook alles kapot, al kan je dat natuurlijk niet in elke zaal doen. Maar we hebben wel een groot publiek nodig, op die manier kunnen we ook veel meer geven.”   

Zoe, jij verzorgt trouwens je eigen vocal effects. Vanwaar die keuze?
Zoe: “Omdat ik hou van experiment. Zang heeft veel opties, maar ik zie het ook graag als een instrument waar je een effect overheen kan gooien. Het stopt niet bij een melodie en een tekst. Nu kan ik experimenteren en het als een apart instrument bedienen. Het slaat ook een brug met de instrumentalisten.” 

Dus het is geen blijk van wantrouwen ten aanzien van de geluidstechnicus achteraan in zaal?
Zoe: “Neen.”
Mathijs: “Eigenlijk wel, maar dat mogen we niet zeggen (lacht).”

Ik zag op jullie Facebook-pagina de hoes van jullie ep. Wanneer en vooral wat mogen we hiervan verwachten?
Zoe: “Ik ben heel blij. Afgelopen dinsdag werd de ep gemasterd door Wessel Oltheten, die als een echte astronaut in zijn studio de nummers heeft zitten finetunen. De ep bevat vijf nummers en we hebben er echt lang over gedaan om op dit punt te komen. Tot de dag van het masteren waren er zelfs nog steeds twijfels.”  
Stefan: “Maar daar kwam uiteindelijk alles samen. Onze producer Jelmer, die ook in ons jaar zat op de Herman Brood Academie, heeft er ook echt super veel werk ingestoken. We hebben nog geen exacte releasedatum, maar we hopen de ep zo snel mogelijk uit te brengen.”   
Zoe: “We hebben wel een verrassing voor alle Belgen. Tijdens onze tour hebben we namelijk tasjes met downloadcodes bij, die verkrijgbaar zijn na de optredens. En dan kan je de vijf nummers voor de release al beluisteren.” 
Stefan: “Voor minder geld krijg je trouwens een heel goed overgenomen cassette, als een soort van sneak preview. We hebben er in twee dagen al zes kunnen opnemen. Bovendien willen we er maar vijftig maken, dus hopelijk wordt het een collector’s item.”
Zoe: “We zijn alleszins echt opgelucht, want we kunnen ons kindje eindelijk naar buiten brengen. We zijn er trots op en willen het dan ook aan zo veel mogelijk mensen laten horen. Het is een zeer fijn gevoel!”        

Zal de sound van de ep in de lijn liggen van jullie debuutsingle Memories?
Go Go Kill: “Ja toch wel!”
Mathijs: “Memories is het nummer waar al de rest samenkomt. Je hebt aan de ene kant het harde en het beuken en aan de andere kant zijn er ook weer spacy stukken. Er is een goede balans tussen de harde en rustigere nummers.” 
  
Vandaag start DNA On Tour in België. Wat staat er daarna voor jullie op de planning? Een goedgevulde festivalzomer?
Stefan: “Het is de bedoeling om veel op te treden. België is een ander publiek en we willen hier wat bekendheid kweken door veel te spelen. Dan gaan we de ep releasen, gevolgd door een tour en hopen we op die manier een plek op de festivalaffiches weg te kapen. Daarna beginnen we met de pre-productie van de plaat. We zitten al vol nieuwe ideëen.”  

Tot slot: De tour start in Hasselt, in Café Café. Wat verwachten jullie van het Belgische publiek?
Zoe: “Geen idee!”
Stefan: “Ik heb het idee dat er hier veel meer leeft. In Nederland had je van die jeugdherbergen en dat was best cool, maar nu zijn ze er niet meer.” 
Mathijs: “Het is hier rauwer, meer puur.”
Stefan: “Ik denk dat onze muziek hier een grotere markt zou kunnen hebben dan in Nederland. Het mag hier allemaal wat alternatiever.”

Is er bovendien een stad/concertzaal waar jullie zeker naar uitkijken?
Stefan: “Alles!”
Niels: “Het zijn nieuwe plekken om te spelen, dus we hebben er echt wel zin in. Ik ben benieuwd naar het publiek en de zalen zelf.”
Zoe: “Ik heb geen idee wat ik ervan moet verwachten.”

Het zal dus een sprong in het duister zijn?
Stefan: “Het enige wat we zeker weten is dat we heel hard gaan zweten en spelen. We hopen vooral ook wat zieltjes te kunnen winnen. En we gaan ook bier drinken!”

Dat zal geen probleem zijn in België! Dan danken we jullie voor dit interview. Veel succes vanavond en met de rest van de tour!
Go Go Kill: “Jullie bedankt!”

Tekst: Jessie Cloostermans
Eindredactie: Annelies Orye


 

geschreven door Jessie | 3 jaren geleden | #Muziek

VERGELIJKBARE STOORPOSTS