Schrijf je in op onze geSTOORDE nieuwsbrief!

Zoek je iets?

parallax
parallax

STOORBLOG

Wegdromen tussen zware beats en magische zanglijnen

Op donderdag 1 maart 2012 trad Alt-J nog voor slechts veertig man op als support act van Big Deal in de Witloofbar van de Botanique in Brussel. Enkele maanden later stonden ze in een van de tenten op Pukkelpop en werden ze bekroond tot dé ontdekking van het jaar. Drie jaar later besluiten ze om op 3 februari 2015 opnieuw langs Brussel te passeren, deze keer in het iets grotere Vorst Nationaal met hun laatste nieuwe, This Is All Yours, onder de arm.

De mannen van Alt-J besloten om hun vriendjes van Gengahr en Wolf Alice een plek te geven in het voorprogramma van hun bijna compleet uitverkochte Europese tour. Gengahr had het als opener van de avond een beetje moeilijk om de grote massa op te warmen. Hun sound, die ons een beetje doet denken aan Tame Impala, kwam niet zo goed over in de grote zaal en de desinteresse van het publiek hielp ook al niet mee. Toen het de beurt was aan Wolf Alice, begonnen pas grote groepen toeschouwers toe te stromen. Maar ook bij opwarmer nummer twee ging de zaal niet aan het dansen. Het geluid in Vorst Nationaal was bovendien ook niet bevorderend voor Wolf Alice's harde gitaren en de schreeuwerige stem van Ellie Rowsell. 

Omstreeks 21u begon de spanning dan toch te stijgen en was iedereen klaar om voor een dik uur zijn of haar meest speciale dansmoves uit de kast te halen op de tonen van Alt-J. Om 21.20 uur was het volledige podium gehuld in een dieprode gloed die de dreigende sound van opener Hunger Of The Pine extra benadrukte. De Miley Cyrus sample I'm A Female Rebel werd door het publiek uit volle borst meegezongen en dat meezingen bleef nog de hele avond duren. Alleen jammer dat de teksten van hun nummers vrijwel onverstaanbaar zijn en de meeste mensen bijgevolg hun best deden om fonetisch dezelfde klanken ten gehore te brengen. Na het fenomenale openingsnummer was het tijd voor Fitzpleasure, een van de hitjes van Alt-J's debuutplaat. Doorheen het concert werd het bovendien duidelijk dat vooral de nummers van  An Awesome Wave warm ontvangen werden. Tijdens Matilda steeg het kippenvelniveau tot aan de maximum limiet en Bloodflood werd opgevolgd door Bloodflood Pt.2, het zogenaamde vervolg dat op de tweede plaat te beluisteren valt. De verrassing van de avond was dan weer Leon, een nummer van de periode dat Alt-J nog door het leven ging als Films. Met de passage van Every Other Freckle kunnen we een derde streepje zetten achter ‘hitjes van de tweede’. Daarna deden ze het terug rustig aan met enkele minder bekende pareltjes. De bisronde werd tot slot ingezet met een cover van Bill Withers' Lovely Day meteen gevolgd door twee delen uit de Nara-trilogie die op This Is All Yours staan. Breezeblocks doet de menigte nog een laatste keer uit haar dak gaan en daarna is het tijd om naar huis te gaan.

De elektronische klanken die Joe Newman en zijn drie kompanen de hele avond in onze oren fluisterden/dreunden, blijven nog lang nazinderen op de terugweg. Misschien toch maar een ticket kopen voor Rock Werchter om het allemaal nog eens over te doen?

Tekst: Sandy Demandt
Foto: © rv
Eindredactie: Jessie Cloostermans

geschreven door Stoorzender | 3 jaren geleden | #Concert

VERGELIJKBARE STOORPOSTS